Εδώ και ημέρες σάς έχω γράψει ότι αυτός που κυριαρχεί πλέον (και όχι αδίκως, οφείλω να παραδεχτώ)
στο μυαλό του προέδρου Μητσοτάκη είναι ο «ισόβιος» εξωκοινοβουλευτικός υπουργός στη θεσμική κυβέρνησή μας, Άκης Σκέρτσος. Αφού έπεισε τον αρχηγό Κυριάκο ότι δεν πρόκειται να πάθει απολύτως καμία ζημιά στέλνοντας στο δικαστήριο το 1/5 της γαλάζιας Κ.Ο., μετά έκρινε σκόπιμο (όπως είχε κάνει και με τα πανηγύρια μετά την ψήφιση του νόμου για τα ομόφυλα ζευγάρια) να γράψει ένα κείμενο κάτι χιλιάδων λέξεων, επιχειρηματολογώντας ενάντια στο ρουσφέτι, το πελατειακό κράτος και τα όσα ωραία λένε οι θεματοφύλακες της συμπερίληψης, που συμβουλεύουν τον Μητσοτάκη. Διαβάζοντας, λοιπόν, την ανάρτηση του υπουργού Άκη, σκέφτηκα κάτι πολύ πιο απλό, που θεωρώ ότι σε αυτήν τη φάση το σκέφτονται οι βουλευτές και τα στελέχη της ΝΔ, ανεξαρτήτως αν ανήκουν στην παλιά ή τη νέα ΝΔ. Σκέφτηκα, λοιπόν, με το προφανώς πιο απλοϊκό σε σχέση με αυτό του υπουργού Επικρατείας μυαλό μου, ότι ο Σκέρτσος είναι υπουργός Επικρατείας επειδή τον επέλεξε αποκλειστικά και μόνο ο πρωθυπουργός. Αυτό σημαίνει, μια και πιάσαμε τα θεσμικά, ότι η μόνη βούληση που διαθέτει είναι η επιλογή που έκανε στο πρόσωπό του ο πρόεδρος Μητσοτάκης. Συνεχίζοντας τη θεσμική σκέψη μου, σκέφτηκα ότι ο πρωθυπουργός εξακολουθεί και βρίσκεται στη θέση του, γιατί τον στηρίζουν οι βουλευτές της ΝΔ, ανεξαρτήτως αν κάνουν ρουσφέτια, αν είναι υπόδικοι ή ό,τι άλλο είναι ή δεν είναι. Και, τέλος, σκέφτηκα (πάντα αναλογιζόμενος θεσμικά) ότι η ΚΟ βρίσκεται στη θέση της, παρέχοντας ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό, προκειμένου να συνεχίζει να είναι υπουργός ο εξωκοινοβουλευτικός Σκέρτσος, επειδή την εμπιστεύθηκαν (την Κοινοβουλευτική Ομάδα) κάτι εκατομμύρια πολίτες, που προφανώς και ζητούν και θα εξακολουθήσουν να ζητούν και ρουσφέτια και χάρες. Και το κάνουν όχι από χόμπι ή από διαστροφή, αλλά επειδή ο υπουργός Άκης και τα θαυματουργά κουτάκια του δεν κατάφεραν να «αυτοματοποιήσουν» σε τέτοιον βαθμό το δυσκίνητο κράτος (που γιγαντώθηκε επί ΠΑΣΟΚ), ούτε περιόρισαν τη γραφειοκρατία. Και σκέφτηκα ότι αν ύστερα από επτά χρόνια διακυβέρνησης ο κόσμος συνωστίζεται στα βουλευτικά γραφεία για να λύσει το πρόβλημά του, γι’ αυτό δεν φταίνε οι ταλαίπωροι βουλευτές, αλλά οι άνετοι εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί, που τους έχουν φλομώσει με τις αμπελοφιλοσοφίες τους.
! Προφανώς και δεν θέλω να επεκταθώ, γιατί αυτό το απλοϊκό μυαλό μου (που δεν έχει καμία σχέση με τα μυαλά των ανθρώπων της PwC, με τα οποία σχεδιάζει το μέλλον μας ο Σκέρτσος) υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να με οδηγήσει σε περίεργες σκέψεις, που θα τις αποφύγω μία ημέρα πριν από την Αγία και Μεγάλη Παρασκευή. Επιτρέψτε μου, όμως, να κλείσω με μια σκέψη που μου «κατέβηκε» στο φτωχό μυαλό διαβάζοντας την ανάρτηση του εξωκοινοβουλευτικού υπουργού Επικρατείας. Σκέφτηκα, λοιπόν, για όση αξία μπορεί να έχει η σκέψη μου, στο μυαλό του Μητσοτάκη, ότι οι εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί είναι μειωμένης λαϊκής νομιμοποίησης για τα ζητήματα βουλευτών-πολιτών. Και εκεί που το ξανασκεφτόμουν, αποφάσισα (από μόνος μου) ότι αν είχα τρόπο να τους συμβουλέψω, που δεν έχω, θα τους έλεγα να κάνουν ένα και μόνο πράγμα: Να σωπάσουν.
Τα λάθη του εξωκοινοβουλευτικού υπουργού
Πάντως, μια και το ‘φερε η κουβέντα, εξ αφορμής της ανάρτησης Σκέρτσου, δεν ξέρω τι με έκανε να θυμηθώ κάποια από τα λάθη του εξωκοινοβουλευτικού υπουργού του Μητσοτάκη, που θεωρώ ότι κόστισαν πολύ περισσότερο κατά την ταπεινή μου άποψη στη λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας από το ρουσφέτι που δεν κατάφερε να κάνει ο κοινοβουλευτικός Χατζηβασιλείου. Από τα λάθη ξεχωρίζω τη στιγμή που ο υπουργός Άκης πήγε μαζί με την τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να γιορτάσει την ψήφιση του νόμου για την ισότητα στον γάμο. Αν το είχε κάνει οποιοσδήποτε άλλος, είμαι σίγουρος ότι θα έψαχνε δουλειά. Το δεύτερο λάθος, που δείχνει και το βάθος της πολιτικής σκέψης του ανδρός, προφανώς και συνδέεται με την αμίμητη δήλωσή του ότι αν δεν ήταν υπουργός θα κατέβαινε στην πλατεία μαζί με την Καρυστιανού για να διαδηλώσει για τα Τέμπη. Προσωπικά μου είναι συμπαθής ο άνθρωπος, ωστόσο τι άλλο πρέπει να πει ένας εξωκοινοβουλευτικός συνεργάτης του πρωθυπουργού για να του δείξει την πόρτα, που έδειξε προσφάτως στους κοινοβουλευτικούς ο πρόεδρος Μητσοτάκης.