Παρόντος του Δημάρχου Φυλής Χρήστου Παππού, σε κλίμα βαθιάς κατάνυξης κι ευλάβειας γιορτάσθηκε,
την Παρασκευής 7 Αυγούστου 2026, σύμφωνα με το Πάτριο Ημερολόγιο, η μνήμη της Αγίας Παρασκευής στην ομώνυμη Μονή της περιοχής Γκατζανά Αχαρνών, που αποτελεί Μετόχι της Ιεράς Μονής Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης. Μετά τον πανηγυρικό Εσπερινό μετ’ αρτοκλασίας οι θρησκευτικές εκδηλώσεις κορυφώθηκαν με την Περιφορά της Εικόνας που ακολούθησε πλήθος πιστών και μεγάλος αριθμός επισήμων.
Ακολουθεί αυτούσιο το κείμενο της Ιεράς Μονής
Στὴν ἱστορικὴ Ἱερὰ Μονὴ τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀχαρνῶν
Ἡ Μνήµη τῆς Ἁγίας
Ὁσιοπαρθενοµάρτυρος Παρασκευῆς
«Χαῖρε καὶ χόρευε πόλις τῶν Ἀχαρνῶν, ὅτι ἔχεις θείους Προστάτας...»
ὸ Σάββατο, 26η Ἰουλίου 2026 ἐκ. ἡµ., ἑώρτασε ἡ ἱστορικὴ Ἱερὰ Γυναικεία Μονὴ τῆς Ἁγίας
Ὁσιοπαρθενοµάρτυρος Παρασκευῆς, στὶς Ἀχαρνὲς Ἀττικῆς, τῆς ὁποίας προΐσταται
θεοφιλῶς ἡ σεβαστὴ Γερόντισσα Ἰουστῖνα Μοναχή.
Στὸν πανηγυρικὸ Ἑσπερινό, µετὰ τὸ Ἀπόδειπνο καὶ τοὺς Χαιρετισµοὺς τῆς ἑορταζοµένης Ἁγίας,
ἐχοροστάτησε ὁ Σεβασµιώτατος Μητροπολίτης Μεθώνης κ. Ἀµβρόσιος, κατὰ παράκλησιν τοῦ
Σεβασµ. Μητροπολίτου Ὠρωποῦ καὶ Φυλῆς κ. Κυπριανοῦ, τοῦ καὶ Πνευµατικοῦ Πατρὸς τῆς
Ἀδελφότητος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, συµπαραστατούµενος ὑπὸ τοῦ Πανοσιολ. Καθηγουµένου τῆς Ἱερᾶς
Μονῆς Ἁγίου Κυπριανοῦ Ἀρχιµανδρίτου π. Θεοδοσίου καὶ Ἱερέων τῆς Μητροπόλεως.
Συµµετεῖχαν συµπροσευχόµενες οἱ σεβαστὲς Γερόντισσες Ταξιαρχία Μοναχή, Καθηγουµένη τῆς
Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίων Ἀγγέλων, Χριστονύµφη Μοναχή, Καθηγουµένη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Τιµίου
Προδρόµου Λουτρακίου, καὶ Παντάνασσα Μοναχή (Ἱερᾶς Μονῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, Ριζοµύλου
Βόλου) καὶ Μοναχὲς ἄλλων Μονῶν τῆς Μητροπόλεως.
* * *
Ἐψάλη ἡ εἰδικὴ ᾈσµατικὴ Ἀκολουθία (Κτητορική), ποίηµα καὶ δέησις τοῦ Σεβασµ.
Μητροπολίτου Ὠρωποῦ καὶ Φυλῆς κ. Κυπριανοῦ.
Ἔγινε ἡ Λιτάνευσις τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος καὶ τῶν χαριτοβρύτων Λειψάνων τῆς ἐνδόξου
Ὁσιοπαρθενοµάρτυρος, ὡς καὶ τοῦ Κτήτορος Ὁσίου Ἱερωνύµου, πέριξ τῆς Μονῆς καὶ ἡ Λιτὴ µὲ τὴν
Ἀρτοκλασία στὸν εὐτρεπισµένο αὔλειο χῶρο τῆς Μονῆς.
Ὁ Ἑσπερινὸς ὡλοκληρώθηκε µὲ σύντοµη ἑόρτια Ὁµιλία, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Σεβασµιώτατος κ.
Ἀµβρόσιος ἐπεσήµανε
● ὅτι στὰ Ἀναγνώσµατα τοῦ Ἑσπερινοῦ, ἀκούοµε ὅτι οἱ Ἅγιοι «κρινοῦσιν ἔθνη», θὰ κρίνουν τοὺς
ἀνθρώπους, ὅπως ἀναφέρει καὶ ὁ Κύριος στὸ Εὐαγγέλιο, ὅτι Ἐσεῖς θὰ καθίσετε ἐπάνω σὲ δώδεκα
θρόνους νὰ κρίνετε τὶς δώδεκα φυλὲς τοῦ Ἰσραήλ. Ἔτσι ὁ καθένας θὰ κριθῆ ἀπὸ τὸ κατάλληλο
πρόσωπο. Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡµέρᾳ, ἐν ἡµέρᾳ Κρίσεως, θὰ µᾶς ρωτήση: Γιατί δὲν ἔζησες ὅπως ἐκεῖνοι, ἢ
ἐκεῖνες; ΄Οἱ συνθῆκες τῆς ζωῆς σοῦ τὸ ἐπέτρεπαν, ἂν ἤθελες νὰ ζήσης κατ᾿ αὐτὸν τὸν τρόπο...
Διότι οἱ Ἅγιοι δὲν εἶναι µόνο οἱ µεσῖτες µας πρὸν τὸν Θεό, ἀλλὰ καὶ τὰ παραδείγµατα, τὰ ὁποῖα
πρέπει νὰ µᾶς ἀνοίξουν τὰ µάτια γιὰ αὐτὰ ποὺ µποροῦµε νὰ κάνουµε ἂν θελήσουµε.
Ἀλλοῦ πάλι διαβάζουµε ὅτι «ὡς σπινθῆρες ἐν καλάµῃ διαδραµοῦνται»: οἱ Ἅγιοι θὰ εἶναι σὰν
σπινθῆρες ποὺ ἀνάβουν φωτιές. Ὅπως στὰ καλάµια ὅταν φυσάει ὁ ἄνεµος, οἱ σπινθῆρες ἀνάβουν
φωτιές, οἱ ὁποῖες µεταδίδονται γρήγορα, ἔτσι καὶ οἱ Ἅγιοι ἀνάβουν φωτιές, ὄχι ὑλικές, ἀλλὰ
Τ
πνευµατικές. Διότι οἱ Ἅγιοι, µὲ τὰ λόγια τους, ἀλλὰ πολὺ περισσότερο µὲ τὸ παράδειγµά τους,